Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 22 września 2023 r. powódka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła przeciwko B. D. (1) o zapłatę kwoty 54 120 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 13 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu.

Na uzasadnienie żądania pozwu powódka wskazała, iż strony zawarły umowę o dzieło, przedmiotem której było stworzenie przez pozwanego w postaci oprogramowania komputerowego Portalu Logistycznego, z czego pozwany przekazał powódce część oprogramowania, która z uwagi na liczne wadliwości nie miała szansy samodzielnie poprawnie funkcjonować. Powódka podniosła, iż wobec niedochowania przez pozwanego terminu oddania dzieła odstąpiła od umowy bez wyznaczenia dodatkowego terminu, a niniejszym pozwem dochodzi od pozwanego zwrotu całości dotychczas uiszczonego na rzecz pozwanego świadczenia pieniężnego, którego mimo wezwania do zapłaty, pozwany nie spełnił.

Nakazem zapłaty z dnia 18 października 2023 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Pozwany wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu.

W toku procesu strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w sierpniu 2021 r. prowadziła z pozwanym B. D. (1) rozmowy dotyczące wykonania przez pozwanego programu komputerowego w postaci Portalu Logistycznego, który miał obejmować stworzenie bazy danych, obsługę okien czasowych oraz giełdę ładunków. Podczas rozmów pozwanego z przedstawicielem powódki i jego pracownikiem, w których przedstawiono pozwanemu koncepcję funkcjonowania portalu, przekazano informację, że zamierzeniem powódki jest, aby portal funkcjonował za około rok, gdyż produkt miał zostać wprowadzony na rynek do końca 2022 roku.

Po tych rozmowach pozwany przystąpił do wykonania prac nad stworzeniem programu Portalu Logistycznego, które przebiegać miało w trzech etapach (fazach: I. baza danych, II. obsługa okien czasowych, III. giełda ładunków), a projekty poszczególnych faz wraz z oszacowaniem roboczogodzin za każdą fazę, pozwany przesyłał powódce mailowo. Wynagrodzenie za całość prac pozwanego miało nie przekroczyć kwoty 200.000 zł netto.

Przebieg prac pozwanego był na bieżąco weryfikowany i konsultowany z pracownikiem powódki R. L., pozwany sukcesywnie wprowadzał zmiany i poprawki zgodnie z sugestiami powódki.

Pozwany w dniu 9 sierpnia 2021 r. przesłał powódce projekt fazy I, wskazując przewidywany czas pracy nad powyższymi pracami w wymiarze 80 roboczogodzin.

W odpowiedzi prezes zarządu powódki zwrócił się o przesłanie etapów prac, terminów oraz wyceny prac (z podziałem na etapy).

Pozwany mailem z 25 sierpnia 2021 r. wykonał w całości prace objęte projektem faza I, plus podstawowe skrypty do testowania wykonanych prac, o czym pozwany poinformował mailem.

Pozwany mailem z 14 września 2021 r. przesłał powódce projekt fazy II, wskazując przewidywany czas pracy nad powyższymi pracami w wymiarze 140 roboczogodzin, co powódka potwierdziła mailem, zwracając się o wystawienia faktury za skończone prace.

Wobec czego dnia 15 września 2021 r. pozwany wystawił na rzecz powódki fakturę VAT nr (...) na kwotę 19 680 zł brutto (16 000 zł netto) tytułem oprogramowania komputerowego programu logistycznego wg. projektu faza 1, z terminem płatności do dnia 29 września 2021 r.

Tego samego dnia powódka uregulowała należność z ww. faktury VAT.

Wiadomością e-mail z dnia 26 października 2021 r. pozwany przesłał powódce ofertę funkcjonalno-cenową komputerowego programu (...). W ofercie pozwany wskazał, iż koszt wykonania ww. systemu wraz z instalacją na serwerach kupującego lub na serwerach firmy (...) to kwota 200 000 zł netto + VAT, zastrzegając, iż cena ta obowiązuje do 31 grudnia 2021 r.

Dowód:

- korespondencja e-mail k. 23-26, 102-120;

- faktura VAT k. 77;

- potwierdzenie przelewu k. 78;

- wiadomość e-mail z ofertą k. 27-29;

- zeznania świadka E. K. k. 240-241;

- zeznania świadka B. Z. k. 241;

- zeznania świadka R. L. k. 242-244;

- zeznania A. P. (1) k. 271-274;

- zeznania B. D. (2) k. 274-276, 282-283;

Pozwany wykonał prace objęte projektem faza I, wobec czego dnia 4 listopada 2021 r. pozwany wystawił na rzecz powódki fakturę VAT nr (...) na kwotę 34 440 zł brutto (28 000 zł netto) tytułem oprogramowania komputerowego programu logistycznego wg. projektu faza 2, z terminem płatności do dnia 18 listopada 2021 r.

Dnia 5 listopada 2021 r. powódka uiściła należność z ww. faktury VAT .

Dowód:
­- faktura VAT k. 36, 79, 122;

- wiadomość e-mail z dnia 4 listopada 2021 r. wraz z projektem k. 30-35, 121, 125-128;

- potwierdzenie przelewu k. 80;

- zeznania świadka R. L. k. 242-244;

- zeznania A. P. (1) k. 271-274;

- zeznania B. D. (2) k. 274-276, 282-283;

W korespondencji e-mail z dnia 22 i 24 listopada 2021 r. strony prowadziły rozmowy w przedmiocie uruchomienia płatności na portalu oraz kosztu wykonania prac dodatkowych.

Dowód:

- korespondencja e-mail k. 130-131;

Wiadomością e-mail z dnia 1 grudnia 2021 r. pozwany przesłał powódce projekt fazy 3, wskazując przewidywany czas pracy nad powyższymi pracami w wymiarze ok. 270 roboczogodzin.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 1 grudnia 2021 r. z projektem k. 37-41, 132-133;

- zeznania A. P. (1) k. 271-274;

Wiadomością e-mail z dnia 3 grudnia 2021 r. M. M. zwrócił się do A. P. (1) z informacją, iż po rozmowie z pozwanym, strony doszły do porozumienia co do wykorzystania przez pozwanego gotowego layoutu i zmontowania z niego szablonu aplikacji.

Dowód:
- korespondencja e-mail k. 42-43;

Wiadomością e-mail z dnia 20 stycznia 2022 r. powódka przesłała pozwanemu listę uwag do projektu, w tym do zastosowanych zabezpieczeń na dzień 14 stycznia 2022 roku.

W toku dalszych prac pozwany uwzględniał wytyczne powódki wskazane w uwagach do projektu.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 20 stycznia 2022 r. k. 135-136;

- uwagi – k. 45-50;

- zeznania świadka R. L. k. 242-244;

- zeznania B. D. (2) k. 274-276, 282-283;

Wiadomością e-mail z dnia 3 lutego 2022 r. pozwany przesłał powódce pliki audytu, omawiając funkcjonalność poszczególnych opcji.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 3 lutego 2022 r. k. 44-51;

- zeznania świadka R. L. k. 242-244;

Wiadomością e-mail z dnia 28 lutego 2022 r. powódka przesłała pozwanemu logo Platformy LOGIplanner.

Dowód:

- korespondencja e-mail k. 137-139;

Wiadomością e-mail z dnia 22 marca 2022 r. pozwany przesłał powódce link do platformy opisując mechanizm autoryzacji i pobierania danych.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 22 marca 222 r. k. 140;

Wiadomością e-mail z dnia 25 marca 2022 r. pozwany ustosunkował się do uwag zgłoszonych w wiadomości z dnia 24 marca 2022 r., wskazując, iż zmiany w oprogramowaniu widoczne będą po przejściu na nową wersje oprogramowania.

Dowód:

- korespondencja e-mail k. 52-53;

Wiadomością e-mail z dnia 18 maja 2022 r. pozwany przesłał powódce link do rejestracji, wskazując, iż stworzona strona już działa.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 18 maja 2022 r. k. 141;

Wiadomością e-mail z dnia 1 czerwca 2022 r. w nawiązaniu do rozmowy telefonicznej, powódka przesłała pozwanemu listę punktów potrzebnych do startu platformy.

Dowód:
- wiadomość e-mail z dnia 1 czerwca 2022 r. k. 55-56;

W lipcu 2022 r. strony prowadziły rozmowy w przedmiocie uruchomienia funkcji płatności na tworzonej stronie.

Wiadomością e-mail R. L. przesłał dokument zawierający „drobne poprawki i uzupełnienia” do oprogramowania.

Dowód:

- korespondencja e-mail k. 144-160;

- zeznania świadka R. L. k. 242-244;

- zeznania A. P. (1) k. 271-274;

- zeznania B. D. (2) k. 274-276, 282-283;

Wiadomością e-mail z dnia 2 sierpnia 2022 r. pozwany przesłał powódce wycenę prac dodatkowych związanych z wdrożeniem programu, wskazując na kwotę 36 250 zł za 145 roboczogodzin po stawce 250 zł.

W odpowiedzi na maila, powódka zwróciła się do pozwanego o kontakt telefoniczny celem omówienia kwestii wyceny i stawek, albowiem po uzyskaniu odpowiedzi programisty powódki znaczna ilość poprawek nie została zaimplementowana.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 2 sierpnia 2022 r. + struktura bazy (...) k. 57-68, 161-170;

- wiadomość e-mail z dnia 3 sierpnia 2025 r. k. 171-172;

Wiadomością e-mail z dnia 8 sierpnia 2022 r. pozwany poinformował powódkę o elementach potrzebnych do uruchomienia płatności na platformie.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 8 sierpnia 2022 r. k. 69, 173-176;

Wiadomością e-mail z dnia 11 sierpnia 2022 r. pozwany poinformował powódkę o „napisaniu” uniwersalnej wtyczki do płatności.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 11 sierpnia 2022 r. k. 177;

W sierpniu 2022 r. strony prowadziły dalsze rozmowy w przedmiocie uruchomienia płatności na tworzonym portalu. R. L. potwierdził, iż test płatności on-line chodzi bez zarzutu.

Wobec braku kontaktu przedstawiciela powódki w zakresie akceptacji wyceny prac dodatkowych związanych z wdrożeniem programu i decyzji powódki w zakresie przystąpienia do prac z fazy III, pozwany zablokował dostępu do serwisu w celu spowodowania kontaktu prezesa zarządu powódki z pozwanym.

Po tym fakcie powódka zwróciła się do pozwanego o odblokowanie dostępu do serwisu, a prezes zarządu powódki telefonicznie skontaktował się z pozwanym, iż brak jest woli powódki ponoszenia kosztów prac dodatkowych wg przesłanej wyceny, a tym samym woli kontynuowania współpracy z pozwanym. Pozwany zwrócił się o przekazanie tej informacji drogą mailową.

Dowód:

- korespondencja e-mail k. 70-73;

- zeznania A. P. (1) k. 271-274;

- zeznania B. D. (2) k. 274-276, 282-283.

Powódka bezskutecznie poszukiwała innych wykonawców, którzy podejmą się wykonania dalszych prac po pozwanym.

Wiadomością e-mail z dnia 29 sierpnia 2022 r. powódka oświadczyła o rezygnacji z usług świadczonych przez pozwanego, podnosząc niespełnienie przez pozwanego wymogów takich jak:

- ramy czasowe- opóźnienie w zakończeniu pierwszego najprostszego etapu,

- niskiej jakości języka programowania;

- niedostosowania oczekiwań wizualnych;

- nadesłania wyceny prac dodatkowych, o czym nie było dotychczas mowy.

Nadto powódka wezwała pozwanego do zwrotu zapłaconych faktur VAT nr (...) z uwagi na brak zakończenia prac programistycznych.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 29 sierpnia 2022 r. k. 74-75, 178-179;

- zeznania świadka R. L. k. 242-244;

- zeznania A. P. (1) k. 271-274;

Dnia 24 stycznia 2023 r. na zlecenie powódki sporządzono podsumowanie audytu użyteczności i zgodności aplikacji z projektem, w którym wskazano na szereg błędów, brak implementacji, błędne komunikaty niewdrożenie layoutu, różnice wizualne i niepełną responsywność layotu, wskazując, iż aplikacja nie spełnia podstawowych wymogów funkcjonalności.

Dowód:

- podsumowanie audytu k. 193-199;

- zeznania A. P. (1) k. 271-274;

- zeznania B. D. (2) k. 274-276, 282-283;

Wiadomością e-mail z dnia 19 kwietnia 2023 r. A. P. (2) przesłała A. P. (1) zrzut ekranu, który wskazywał na zablokowanie platformy stworzonej przez pozwanego.

Dowód:

- wiadomość e-mail z dnia 19 kwietnia 2023 r. ze zrzutem ekranu k. 54;

- zeznania świadka R. L. k. 242-244;

Pismem z dnia 25 maja 2023 r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty łącznej kwoty 54 120 zł w terminie 7 dni, tytułem zwrotu uiszczonego dotychczas wynagrodzenia.

Dowód:

- pismo z dnia 25 maja 2023 r. k. 82-83;

- dowód nadania k. 84.

Stan faktyczny w spornym zakresie Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów, w tym korespondencji e-mail stron oraz zeznań świadków i stron procesu, czym innym natomiast jest ocena, jakie fakty zostały tymi dowodami wykazane.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Podstawy prawnej w stosunku łączącym strony powódka upatrywała w treści art. 627 k.c., zgodnie z którym przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Powódka swoje roszczenie wywodziła z faktu odstąpienie od umowy z pozwanym bez wyznaczenia dodatkowego terminu w trybie przewidzianym art. 635 k.c. jako przyczynę odstąpienie wskazując na wielomiesięczne opóźnienie przez pozwanego w wykonaniu dzieła, podczas gdy termin zakończenia prac został określony na 31 grudnia 2021 roku. Nadto zdaniem powódki pozwany wykonał jedynie część oprogramowania, która z uwagi na liczne wadliwości nie mała szansy samodzielnie funkcjonować, przez co dzieło nigdy nie zostało ukończone i niemożliwym było jego dalsze wykorzystanie. W związku z odstąpieniem powódka domagała się zwrotu przekazanych pozwanemu środków.

Zgodnie z powołanym przepisem art. 635 k.c., jeżeli przyjmujący zamówienie opóźnia się z rozpoczęciem lub wykończeniem dzieła tak dalece, że nie jest prawdopodobne, żeby zdołał je ukończyć w czasie umówionym, zamawiający może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić jeszcze przed upływem terminu do wykonania dzieła. Z kolei w myśl art. 636 k.c. jeżeli przyjmujący zamówienie wykonywa dzieło w sposób wadliwy albo sprzeczny z umową, zamawiający może wezwać go do zmiany sposobu wykonania i wyznaczyć mu w tym celu odpowiedni termin. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu zamawiający może od umowy odstąpić albo powierzyć poprawienie lub dalsze wykonanie dzieła innej osobie na koszt i niebezpieczeństwo przyjmującego zamówienie.

Sprzeciwiając się żądaniu pozwu, pozwany zakwestionował stanowisko powódki, podnosząc, iż zgodnie z treścią umowy zobowiązany został do wykonania umowy w częściach- etapach, o czym powódka wiedziała. Nadto pozwany podniósł, iż strony nie zawarły pisemnej umowy, wobec czego nie określiły parametrów ściśle indywidualizujących przedmiot umowy, jak również nie postanowiły o przeniesieniu praw autorskich na powódkę. Pozwany podniósł, iż złożona powódce oferta zawierała jedynie postanowienia dotyczące ceny, która obowiązywała do dnia 31 grudnia 2021 r., co nie było jednoznaczne z terminem oddania programu. Strony ustalały szczegóły umowy za pośrednictwem korespondencji e-mail, co służyło pozwanemu opracowywaniu kolejnych etapów. Finalnie pozwany zakwestionował zakwalifikowanie łączącej strony umowy jako umowy o dzieło, wskazując na jej mieszany charakter, z elementami umowy o świadczenie usług w zakresie uruchomienia i wdrożenia programu, kwestionując tym samym skuteczność oświadczenia powódki o odstąpieniu od umowy, zwłaszcza iż powódka dysponuje efektem prac pozwanego, odpowiadającemu otrzymanemu dotychczas wynagrodzeniu.

W ocenie Sądu, na podstawie ustalonego stanu faktycznego w oparciu o przedłożone przez strony dokumenty oraz zeznania świadkowi i stron procesu, umowę łączącą strony w przedmiocie stworzenie oprogramowania Platformy Logistycznej należało zakwalifikować do umowy o charakterze mieszanym, zarówno z elementami umowy o dzieło (art. 627 k.c.), jak również o świadczenie usług do której zastosowanie znajdują - z odesłania zawartego w art. 750 k.c. - przepisy dotyczące umowy zlecenia, tj. art. 734 § 1 k.c., zgodnie z którym przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy (art. 735 k.c.).

Spór w niniejszej sprawie koncentrował się wokół ustalenia, czy powódka dokonała skutecznego odstąpienia od umowy z pozwanym i w związku z tym, czy zasadnie domagała się od pozwanego zwrotu otrzymanego dotychczas wynagrodzenia.

W ocenie Sądu powódka w niniejszym procesie nie wykazała, iż skutecznie odstąpiła od umowy z pozwanym, czy to w trybie art. 635 k.c., czy to art. 636 k.c.

Po pierwsze, skoro powódka powołuje się na przepisy regulujące umowę o dzieło, winna wykazać, iż na etapie wykonania umowy, wobec podnoszonych w treści wiadomości e-mail błędów, usterek, wyznaczyła pozwanemu dodatkowy termin na ich usunięcie. Czego powódka nie wykazała. Co więcej, pozwany stanowczo zaprzeczył, aby wykonał prace wadliwie, czy też nie zastosował się do uwag powódki. Powódka w niniejszym procesie nie wykazała, iżby pozwany wykonał dzieło w sposób wadliwy albo sprzeczny z umową (art. 636 k.c.), zważywszy że z treści korespondencji mailowej wynikało, że powódka w toku prac zgłaszała co najwyżej „małe uzupełnienia i poprawki” (k. 146). Powyższe znajduje potwierdzenie w przeprowadzonym osobowym materiale dowodowym, w szczególności w treści zeznań świadka powódki R. L. (k. 242 i n.), który testował prace pozwanego, a jeżeli wykonane były dobrze, to było to podstawą do ich rozliczenia przez powódkę na podstawie wystawionej faktury. Świadek potwierdził, że pozwany wykonał w całości prace z pierwszych dwóch etapów, nie przystąpił natomiast do prac objętych ostatnim etapem (miała to być giełda - licytacja ładunków). Co więcej, w świetle zeznań tego świadka pozwany na bieżąco poprawiał zalecenia wynikające z przeprowadzonego przez powódkę audytu, które w istocie uwzględniały życzenia klienta. Natomiast jeżeli zostało coś źle wykonane, to pozwany konsultując to z ww. świadkiem w drodze wideokonferencji, uwzględniał zastrzeżenia w ramach reklamacji. Poprawki dokonane przez pozwanego trwały ok. 2 dni, za co pozwany nie żądał wynagrodzenia (k. 244). Powódka zgodnie z regułą rozkładu ciężaru dowodu (art. 6 k.c.) nie naprowadziła również dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu informatyki, która mogłaby wykazać zarzut powódki wadliwości dzieła bądź jego niezgodności z umową stron, a w szczególności, iż wykonane dwa pierwsze etapy programu nie mogły samodzielnie funkcjonować oraz, że dotychczasowe prace nie mogły zostać wykorzystane przez innego wykonawcę. Sąd nie posiada wiedzy specjalistycznej z zakresu informatyki, natomiast z doświadczenia procesowego sądu w rozpoznawaniu podobnych spraw, w których opiniował biegły sądowy z zakresu informatyki wynika, że tworzenie oprogramowania zgodnie z oczekiwaniem zamawiającego poprzedza szereg testów i jest naturalną rzeczą w tym procesie, że spełnienie oczekiwanego efektu wymaga czasu i niekiedy licznych poprawek.

Zasadniczą jednak przyczyną odstąpienia w ocenie powódki była okoliczność, iż pozwany uchybił ustalonemu terminowi zakończenia prac, wobec czego odstąpiła od umowy bez wyznaczenia terminu dodatkowego do wykonania dzieła. Powódka nie wykazała również skuteczności odstąpienia w trybie art. 635 k.c.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż strony zawarły umowę ustną, na podstawie oferty przesłanej przez pozwanego, w której termin wykonania umowy, nie został oznaczony. Jedyny zapis dotyczący terminu odnosi się do aktualności oferty, w kontekście zastosowanych przez pozwanego stawek i ważności samej oferty co do jej wartości, tj. do dnia 31 grudnia 2021 r. Zgodnie z zeznaniami świadka powódki R. L., który uczestniczył w spotkaniu stron latem 2021 roku, wskazywano daty jedynie ogólnikowo. Portal miał funkcjonować za około rok, a zamiarem powódki było wprowadzić produkt na rynek do końca 2022 roku (k. 242). Jak wynika z zeznań pozwanego latem 2022 roku pozostała do wykonania przez pozwanego III faza programu i w przypadku kontynuacji prac objętych ostatnim etapem mógł być dotrzymany przez pozwanego termin IV kwartału 2022 roku (k. 274), co koresponduje z zeznaniami ww. świadka. Brak jest innych zapisów w ofercie, czy w treści wiadomości e-mail stron, aby strony umówiły się na konkretny termin.

Jak wynika z oferty, faktur VAT oraz korespondencji e-mail i zeznań stron, umowa realizowana była etapami, w trakcie prac strony na bieżąco ustalały szczegóły, jak funkcje strony, umożliwienie dokonywania płatności, co po nadesłaniu przez pozwanego kosztorysu prac dodatkowych spotkało się ze sprzeciwem powódki, czy też kwestie czysto techniczne jak wygląd strony, poszczególne odesłania i możliwości składania rezerwacji i licytacji transportów.

Tym samym, mając na uwadze treść zeznań pozwanego oraz sposób realizacji umowy, nie sposób podzielić stanowiska powódki, aby pozwany uchybił terminowi wykonania umowy tak dalece, iż zaktualizowało się uprawnienie powódki do odstąpienia od umowy bez wyznaczenia dodatkowego terminu pozwanemu w świetle przytoczonych przez powódkę przepisów dotyczących umowy o dzieło.

Po trzecie, w ocenie sądu umowa stron miała charakter mieszany, łączący ze sobą zarówno elementy wynikające z umowy o dzieło jak i o świadczenie usług, zaś proces realizacji następował etapami na skutek negocjacji stron i wypracowania wspólnego porozumienia. Pozwany po zakończeniu każdego etapu wystawił na rzecz powódki faktury VAT, które zostały przez powódkę uregulowane. W rozpoznawanej sprawie bezsporne było, że pozwany nie przystąpił do realizacji ostatniego etapu prac, gdyż strony popadły konflikt na tle wyceny prac dodatkowych i pozwany finalnie nie wykonał zakresu prac objętego fazą III. Nie można jednak uznać, że pozwany pozostawał w opóźnieniu, co uzasadniałoby odstąpienie od umowy w trybie art. 635 k.c. Przy założeniu jednak, iż umowa stron miała charakter umowy o dzieło, to na podstawie art. 642 k.c. w braku odmiennej umowy przyjmującemu zamówienie należy się wynagrodzenie w chwili oddania dzieła. Jeżeli dzieło ma być oddawane częściami, a wynagrodzenie zostało obliczone za każdą część z osobna, wynagrodzenie należy się z chwilą spełnienia każdego ze świadczeń częściowych. Natomiast zgodnie z art. 644 k.c. dopóki dzieło nie zostało ukończone, zamawiający może w każdej chwili od umowy odstąpić płacąc umówione wynagrodzenie. Jednakże w wypadku takim zamawiający może odliczyć to, co przyjmujący zamówienie oszczędził z powodu niewykonania dzieła. W opisanym przypadku należy przyjąć, że „oszczędnością” przyjmującego zamówienie z powodu niewykonania dzieła są koszty niewykonanej robocizny po stronie pozwanego. Powódka dotychczas uiściła na rzecz pozwanego wynagrodzenie w kwocie 44.000 zł netto, podczas gdy pozwany wycenił całość swoich prac na kwotę 200.000 zł netto. Pozwany nie domaga się zapłaty ponad dotychczas uiszczoną kwotę.

Dlatego w ocenie Sądu odstąpienie powódki od umowy z pozwanym oceniane powinno być przez pryzmat art. 644 k.c., zważywszy że prace wykonywane były etapami, za które pozwany pobierał wynagrodzenie, a powódka nie udźwignęła ciężaru dowodowego wyrażonego w art. 6 k.c., w zakresie wykazania terminu, któremu pozwany uchybił, a w konsekwencji domagania się od pozwanego zwrotu spełnionego świadczenia. Nadto powódka nie naprowadziła wiarygodnych dowodów, jak np. opinii z zakresu biegłego z dziedziny informatyki, na okoliczność wykazania nieprzydatności prac wykonanych przez pozwanego w pierwszych 2 etapach realizacji, ich wadliwości, czy braku działania pozwanego w celu ich usunięcia.

Tym samym powództwo podlegało oddaleniu w całości, o czym orzeczono w pkt I wyroku.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w pkt II wyroku, znajduje podstawę prawną w art. 98 § 1 i §1 ¹ k.p.c. Powódka przegrała sprawę całości. Na koszty poniesione przez pozwanego składa się opłata od pełnomocnictwa 17 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika 5400 złotych. Łącznie to kwota 5417 złotych.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)