Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 sierpnia 2020 r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. przyznał J. Ł. jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy, któremu uległ on w dniu 5 listopada 2012 r. w wysokości jak za (...) stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. Ł. wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznania mu jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w wysokości 29 520 zł, co odpowiada(...) stałego uszczerbku na zdrowiu zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu. Ponadto odwołujący się wniósł o powiększenie wysokości jednorazowego odszkodowania o kwotę 17 214 zł, z uwagi na fakt, iż na skutek wypadku przy pracy stał się całkowicie niezdolny do pracy. Odwołujący wskazał, iż po badaniu lekarza orzecznika ZUS w dniu 25 czerwca 2020 r. oraz rozpatrzeniu sprzeciwu wobec orzeczenia lekarza orzecznika komisji lekarskiej z dnia 31 lipca 2020 r., organ nie uzasadniając swojego stanowiska ustalił (...) długotrwałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy oraz częściową niezdolność do pracy. Argumentując swoje stanowisko wskazał, iż orzeczenie organu jest nieprawidłowe, ponieważ doznał on zawału serca skutkującego koniecznością zastosowania leczenia dotyczącego niewydolności krążenia. Ponadto stwierdzona u odwołującego została choroba niedokrwienna serca. Choroba niewydolności krążenia, w ocenie odwołującego winna być zakwalifikowana w wysokości procentowego uszczerbku na zdrowiu zgodnie z pozycją 63b lub 63c tabeli rozporządzenia dotyczącego szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu. Odwołujący wskazał również, iż do dnia wniesienia odwołania nie zostało mu doręczone orzeczenie lekarza orzecznika ZUS dotyczące niezdolności do pracy. Powyżej wskazane orzeczenie w ocenie odwołującego się również jest nieprawidłowe, ponieważ zgodnie z nim J. Ł. został uznany za częściowo niezdolnego do pracy. Odwołujący podkreślił, iż na skutek wypadku stał się całkowicie niezdolny do pracy, w związku z tym w ocenie odwołującego się należne jest mu odszkodowanie w wysokości 3,5-krotności przeciętnego wynagrodzenia zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w kwocie 17 214 zł.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł o oddalenie odwołania J. Ł. w całości, podkreślając że po rozpoznaniu sprzeciwu wobec orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, komisja lekarska orzeczeniem z dnia 31 lipca 2020 r. ustaliła (...) uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem z dnia 5 listopada 2012 r. Ponadto mając na uwadze powyżej wskazane orzeczenia oraz opinię Przewodniczącej Komisji Lekarskich ZUS z dnia 10 września 2020 r., w której stwierdzono, że w odwołaniu nie wykazano nowych okoliczności ani podstaw do wydania innej niż zaskarżona decyzji. Organ poinformował również, ze decyzją z dnia 19 sierpnia 2020 r. organ rentowy przyznał odwołującemu na stałe prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, a na dzień wniesienia odpowiedzi na odwołanie przez organ, nie wpłynęło odwołanie od decyzji o przyznaniu renty.

W piśmie z dnia 5 lipca 2021 r. odwołujący wniósł o przyznanie mu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 5 listopada 2012 r. za (...) uszczerbku na zdrowiu, co moment złożenia pisma odpowiadało kwocie 30.990 zł. Ponadto odwołujący się wniósł o powiększenie wysokości jednorazowego odszkodowania o kwotę 18.086 zł, z uwagi na fakt, iż na skutek wypadku przy pracy stał się całkowicie niezdolny do pracy (3,5 – krotność przeciętnego wynagrodzenia na moment złożenia pisma). Wniósł też o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych

Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2021 r. zawieszono postępowanie w sprawie do czasu zakończenia sprawy (...) toczącej się przed Sądem (...)w S., a dotyczącej prawa do renty.

Postanowieniem z dnia 22 września 2025 r. podjęto zawieszone postępowanie.

W piśmie z dnia 29 sierpnia 2025 r. odwołujący podkreślił, że wysokość jednorazowego odszkodowania za jeden procent stałego lub długotrwałego uszczerbku od 1 kwietnia 2025 r. wynosi 1.636 zł.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

J. Ł. będąc pracownikiem (...) w W. (...) w S. na stanowisku (...) (...), podejmując w dniu 5 listopada 2012 r. pracę w (...) na stacji (...) S., w czasie wykonywania swoich obowiązków, uległ zawałowi serca.

Zdarzenie z dnia 5 listopada 2012 r. nie zostało uznane za wypadek przy pracy, co znajduje odzwierciedlenie w protokole nr (...) ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy.

Wyrokiem z dnia 21 marca 2019 r. Sąd (...)w C.w sprawie toczącej się pod sygnaturą(...) z powództwa J. Ł. przeciwko (...) w W. (...) w S., nakazał pozwanej sprostować protokół nr (...) z dnia 20 sierpnia 2014 r., poprzez wpisanie w miejsce zapisu, iż wypadek któremu uległ J. Ł. nie jest wypadkiem przy pracy - słów, że zdarzenie spełnia wymagania definicji wypadku przy pracy, w związku z czym zdarzenie jest wypadkiem przy pracy. Sąd II instancji oddalił apelację strony pozwanej od ww. wyroku i stał się on prawomocny w dniu 24 stycznia 2020 r.

Niesporne, nadto dowód: protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy nr (...) – k. 16 - 17 plik II akt organu, wyrok Sądu (...) w C. z dnia 21 marca 2019 r. wraz z uzasadnieniem w sprawie (...) – k. 122-133 akt sprawy oraz k. 20-29 plik II akt organu, Wyrok Sądu (...) w S. z dnia 24 stycznia 2020 r. w sprawie (...) – k. 134 akt sprawy oraz k. 19 plik II akt organu

W związku z uprawomocnieniem wyroku Sądu (...) w C., odwołujący w dniu 29 lutego 2020 r. wniósł o przyznanie mu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy.

Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 25 czerwca 2020 r. ustalono (...) długotrwałego uszczerbku (z pozycji 63a tabeli uszczerbkowej), spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 5 listopada 2012 r., w związku z zawałem mięśnia sercowego, leczeniem (...) oraz wprowadzeniem stentu do gałęzi okalającej lewej tętnicy wieńcowej i prawej tętnicy wieńcowej. Ponadto, lekarz orzecznik stwierdził, iż niezdolność do pracy odwołującego ma charakter częściowy.

Do orzeczeń lekarza orzecznika ZUS został złożony sprzeciw uzasadniony zastosowaniem złej podstawy podczas przyznania procentowego uszczerbku na zdrowi, a sprawa została przekazana do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską ZUS.

Po ponownej analizie, Komisja Lekarska ZUS orzeczeniami z dnia 31 lipca 2020 r., podobnie jak Lekarz Orzecznik ZUS, ustaliła, iż długotrwały uszczerbek na zdrowiu u J. Ł. w związku z wypadkiem przy pracy wynosi (...),a schorzenia w obecnym stopniu zaawansowania naruszają funkcję organizmu w sposób powodujący częściową niezdolność do pracy.

Niesporne, nadto dowód: wniosek o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy i wyrównanie wypłaconej renty na rentę wypadkową – k. 1 plik II akt organu, orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 25 czerwca 2020 r. – k.18-19 plik II dokumentacji orzeczniczo – lekarskiej, sprzeciwy od orzeczeń lekarza orzecznika ZUS z dnia 1 lipca 2020 r. – k. 25-26 plik II dokumentacji orzeczniczo – lekarskiej, opinie lekarskie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 31 lipca 2025 r. – k. 28-30 plik II dokumentacji orzeczniczo – lekarskiej

Wobec powyższego decyzją z dnia 5 sierpnia 2020 r. przyznano J. Ł. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wynoszącego (...), a będącego następstwem wypadku przy pracy jakiemu uległ on w dniu 5 listopada 2012 r. (w wysokości 9 840 zł).

Natomiast decyzją z dnia 19 sierpnia 2020 r. o przyznaniu renty w związku z wypadkiem przy pracy, na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 31 lipca 2020 r., w związku z trwałą częściową niezdolnością do pracy przyznał odwołującemu rentę. Jednocześnie wydana dostała wydana decyzja o przeliczeniu emerytury.

Niesporne, nadto dowód: decyzja ZUS z dnia 05 sierpnia 2025 r. znak (...) – k. 36 plik II akt organu, decyzja ZUS z dnia 19 sierpnia 2020 r. znak (...) – k. 57 – 58 plik I akt organu, decyzja ZUS z dnia 19 sierpnia 2020 r. znak (...) – k. 60 – 62 plik I akt organu.

Od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 19 sierpnia 2020 r., dotyczącej przyznania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy J. Ł. wniósł odwołanie do Sądu (...) w S. (...)Wydziału (...).

W sprawie wywiedzionej pod sygnaturą (...) Sąd (...) w S. wyrokiem z dnia 19 grudnia 2024 r. oddalił odwołania J. Ł., wskazując że wnioskodawca jest osobą częściowo i trwale niezdolną do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z 5 listopada 2025 r.

Na skutek zaskarżenia przez J. Ł. ww. wyroku Sądu (...) w S., Sąd (...) w S. wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2025 r. w sprawie toczącej się pod sygnaturą (...) oddalił apelację J. Ł..

Niesporne, nadto dowód: wyrok Sądu (...) w S. z dnia 19 grudnia 2024 r. wraz z uzasadnieniem w sprawie (...) – k. 228-231 akt, wyrok Sądu (...) w S. z dnia 20 sierpnia 2025 r. w sprawie (...) wraz z uzasadnieniem- k. 232 – 239 akt

U J. Ł. w wyniku wypadku przy pracy z dnia 5 listopada 2012 r. doszło do zawału serca STEMI ściany dolnej, leczonego angiplastyką prawej tętnicy wieńcowej (RCA) z implantacją stentu BMS oraz angioplastyką tętnicy wieńcowej (LCx) okalającej lewej z implantacją stentu DES.

Po przebytym zawale serca występuje u niego obecność załamka Q III oraz zespołu rS w odprowadzeniu, potwierdzających ognisko martwicy mięśnia sercowego. Ponadto stwierdza się u niego akinezę segmentu podstawowego dolnego mięśnia sercowego z frakcją wyrzutową komory lewej równą 50%. Podczas badania ergometrycznego konieczne było przerwanie badania J. Ł. po obciążeniu 5,6 METz powodu pojawienia się u niego bólów dławicowych oraz cech niedokrwienia w odprowadzeniach V4-V6. Występują u niego także skurcze dodatkowe komorowe oraz nadkomorowe serca. Wartość frakcji wyrzutowej lewej EF wynosi u J. Ł. 45% oraz umiarkowane zaburzenia kurczliwości odcinkowej komory lewej (wartość próby ergomertycznej wynosi 7 do 10 MET).

W konsekwencji u J. Ł. w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 5 listopada 2012 r. występują objawy względnej wydolności układu krążenia. Będący skutkiem wypadku długotrwały uszczerbek na zdrowiu wynosi 30 %.

U J. Ł., niezależnie od wypadku przy pracy, występują zmiany miażdżycowe w tętnicach (miażdżyca zarostowa obu tętnic biodrowych), nadciśnienie II stopnia, stan po leceniu samoistnej perforacji przełyku, stan po laparoskopowej cholecysrectomii z powodu kamicy.

Dowód: opinia biegłego z zakresu kariologii J. S. – k. 33 – 36, uzupełniające opinie biegłego z zakresu kardiologii J. S. – k. 52-53, k. 60, k. 108, k. 119, dokumentacja medyczna – koperta k. 37a oraz w aktach organu

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie oparte na art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych okazało się uzasadnione, natomiast żądanie oparte na podstawie art. 12 ust. 3 powołanej ustawy okazało się nieuzasadnione.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 powołanej ustawy - ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy wypadkowej jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Natomiast art. 12 ust. 3 ww. ustawy wskazuje, że jednorazowe odszkodowanie ulega zwiększeniu o kwotę stanowiącą 3,5-krotność przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli w stosunku do ubezpieczonego została orzeczona całkowita niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostawało, czy zdarzenie z dnia 5 listopada 2012 r., w którym odwołujący się doznał zawału serca, miało charakter wypadku przy pracy. Sporne natomiast pozostawało ustalenie wysokości procentowej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu jakiego doznał w wyniku wypadku przy pracy oraz czy istnieje podstawa do przyznania odwołującemu prawa do dodatkowego odszkodowania na podstawie art. 12 ust. 3 powołanej ustawy.

Aby rozsądzić tę kwestię, Sąd dopuścił w sprawie dowód biegłego sądowego z zakresu kardiologii J. S..

W swojej opinii (rozumianej jako opinia główna wraz z opiniami uzupełniającymi) biegły rozpoznał, że u odwołującego w wyniku wypadku przy pracy z dnia 5 listopada 2012 r. doszło do zawału serca STEMI ściany dolnej, leczonego angiplastyką prawej tętnicy wieńcowej (RCA) z implantacją stentu BMS oraz angioplastyką tętnicy wieńcowej (LCx) okalającej lewej z implantacją stentu DES. Po badaniu odwołującego i analizie zgromadzonej dokumentacji medycznej biegły z zakresu kardiologii stwierdził, że po przebytym zawale serca u J. Ł. występuje obecność załamka Q III oraz zespołu rS w odprowadzeniu, potwierdzających ognisko martwicy mięśnia sercowego. Ponadto akineza segmentu podstawowego dolnego mięśnia sercowego z frakcją wyrzutową komory lewej równą 50%. Biegły wskazał, że podczas badania ergometrycznego konieczne było przerwanie badania J. Ł. po obciążeniu 5,6 METz powodu pojawienia się u niego bólów dławicowych oraz cech niedokrwienia w odprowadzeniach V4-V6 oraz że u odwołującego występują skurcze dodatkowe komorowe oraz nadkomorowe serca. Wartość frakcji wyrzutowej lewej EF wynosi u J. Ł. 45% oraz umiarkowane zaburzenia kurczliwości odcinkowej komory lewej (wartość próby ergomertycznej wynosi 7 do 10 MET). W konsekwencji biegły z zakresu kardiologii ocenił, że u J. Ł. w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 5 listopada 2012 r. występują objawy względnej wydolności układu krążenia, a będący skutkiem wypadku stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu wynosi 30 % zgodnie z pozycją 63c tabeli Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania. Pozycja ta przewiduje w przypadku występowania uszkodzenia serca lub osierdzia z objawami względnej wydolności układu krążenia – stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości (...).

Sąd, po zapoznaniu się opinią i opiniami uzupełniającymi, przyjmuje je jako miarodajne dla orzekania w sprawie. Początkowo biegły opiniując, z niezrozumiałych względów, posługiwał się tabelą uszczerbkową niebędącą załącznikiem ww. aktu prawnego, jednak po zwróceniu uwagi przez Sąd, dokonał korekty w tym zakresie i swoją opinię oparł na przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania – stosując pozycję 63c tabeli i ustalając na tej podstawie (...) uszczerbek na zdrowiu odwołującego.

Zarzuty do opinii biegłego z zakresu kardiologii wniósł organ w piśmie z dnia 1 lipca 2021 r. (z błędną datą 1 lipca 2020 r.), podnosząc, iż ustalenie (...) uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku przy pracy wydaje się być zawyżone, ponieważ koronografia wykonana w dni zawału wykazała znaczne nasilenie zmian miażdżycowych (RCA – 100% zwężenia, LCx – 80%, LAD – 50%), w przebiegu których doszło do zawału serca, wydolność układu krążenia była na poziomie NYHA I.

Na skutek tych zarzutów, w opinii z dnia 20 sierpnia 2021 r. biegły z zakresu kardiologii, kierując się twierdzeniami organu, rozdzielił niejako skutki wypadku przy pracy z dnia 5 listopada 2012 r. jako skutki przyczyny wewnętrznej wypadku (zmiany miażdżycowe występujące u odwołującego przed wypadkiem) i zewnętrznej (warunki zatrudnienia). W konsekwencji ustalił w tej jednej opinii wysokość stałego lub długotrwałego uszczerbku na 15%. Takie rozdzielenie było jednak czynnością błędną (zasugerowaną przez organ). Okoliczności współwystępowania przyczyny wewnętrznej i przyczyny zewnętrznej mają znaczenie jedynie na etapie ustalania czy dane zdarzenie miało charakter wypadku przy pracy, czy relacja tych dwóch przyczyn pozwala na stwierdzenie czy miał miejsce wypadek przy pracy. W niniejszej sprawie zostało to już przesądzone w postępowaniu sądowym i sygn. (...), które toczyło się w Sądzie (...) w C.. Przesądzonym następstwem wypadku z dnia 5 listopada 2012 r. był zawał serca, który wystąpił u odwołującego i zadaniem biegłego była ocena jaki uszczerbek na zdrowiu u J. Ł. wywołał tenże zawał. Zalecenie to Sąd przekazał biegłemu, który w ostatecznej opinii z dnia 19 października 2021 r., mając na uwadze kwestię podlegającą ocenie, stwierdził, że ocena długotrwałego uszczerbku na zdrowiu spowodowana zawałem serca w dniu 5 listopada 2012 r., uznanym za wypadek przy pracy odpowiada poz. 63b tabeli uszczerbkowej, co równa się (...), w którym wartość frakcji wyrzutowej komory lewej EF wynosi 45% i stwierdza się umiarkowane zaburzenia kurczliwości odcinkowej komory lewej, wartość próby ergometrycznej wynosi zaś 7 do 10 MET.

Ostatniej opinii nie zakwestionowała żadna ze stron postępowania, nie wnosząc do niej zarzutów. Opinia biegłego nie budziła także wątpliwości Sądu. Zmiana oceny uszczerbku przez biegłego spowodowana była jedynie nieznajomością prawa przez biegłego, a sposób oceny zasugerowany błędnie przez organ. Wnioski opinii zostały w sposób jasny, pełny umotywowane, poparte szczegółowo odwołaniem się do konkretnych badań przeprowadzonych u odwołującego i do zgromadzonej dokumentacji medycznej. Biegły posiadał też wieloletnie doświadczenie medyczne, kliniczne i w sprawowaniu funkcji biegłego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 5 sierpnia 2020 r. znak (...) w ten sposób, że przyznał J. Ł. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 5 listopada 2012 r. w kwocie 29.520 zł za (...)% procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

W pozostałym zakresie, na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c. oddalił odwołanie.

Odwołujący domagał się bowiem przyznania mu jednorazowego odszkodowania w wysokości odpowiadającej 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent uszczerbku na zdrowiu w dniu wydania wyroku. Nie było ku temu podstaw prawnych. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. W myśl natomiast art. 12 ust. 5 tej ustawy – do ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w ust. 1-4, przyjmuje się przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania decyzji. O której mowa w art. 15.

Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 marca 2020 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, obowiązującego w dni wydania zaskarżonej decyzji – w okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r. kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy wynoszą 984 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. 30 – krotność tej kwoty to kwota 29.520 zł. Nie ma możliwości przyznania kwoty odszkodowania w oparciu o aktualną wartość przeciętnego wynagrodzenia za pracę. Konsekwencją dla organu wydania wadliwej decyzji nie jest uzyskanie wyższej stawki procentowej – z daty wyroku sądu, ale ewentualne prawo do odsetek, których odwołujący może dochodzić w odrębnym postępowaniu (por. wyrok Sądu (...)z dnia 8 maja 2012 r. w sprawie (...)).

Odnosząc się do żadania odwołującego się o przyznanie na jego rzecz kwoty odszkodowania na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, z uwagi na jego całkowitą niezdolność do pracy, wskazać należy, że nie zasługiwał on na uwzględnienie.

Jednocześnie z postępowaniem o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy, przed Sądem (...)w S. prowadzone było postępowanie, dotyczące prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wskutek wypadku przy pracy.

Sąd (...) w S. w sprawie (...) oddalił odwołanie J. Ł., wskazując, że jest on osobą częściowo i trwale niezdolną do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z 5 listopada 2025 r. Apelacja odwołującego od tego wyroku została oddalona przez Sąd (...) w S. w dniu 20 sierpnia 2025 r. w sprawie (...) i wyrok Sądu (...) stał się prawomocny.

Żądanie odwołującego w oparciu art. 12 ust. 3 powyżej wskazanej ustawy nie mogło zostać uwzględnione i podlegało oddaleniu.

W myśl art. 365 § 1 k.p.c. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy. Powyższe uniemożliwia przyznanie na rzecz odwołującego jednorazowego odszkodowania zwiększonego o kwotę stanowiącą 3,5-krotność przeciętnego wynagrodzenia, ponieważ nie została orzeczona w stosunku do niego całkowita niezdolność do pracy wskutek wypadku przy pracy.

Stan faktyczny w sprawie skonstruowano w oparciu o niekwestionowane dowody z dokumentów (dokumentacja medyczna, orzeczenia sądowe) oraz na podstawie opinii biegłego, których wartość dla postępowania oceniono we wcześniejszej części uzasadnienia.

O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. W myśl art. 98 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W niniejszej sprawie odwołujący wygrał sprawę w odniesieniu do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, natomiast nie zostało uznane za zasadne żądanie zwiększenia jednorazowego odszkodowania o kwotę stanowiącą 3,5-krotność przeciętnego wynagrodzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził na rzecz odwołującego połowę kwoty minimalnej, którą zasądziłby gdyby odwołujący wygrał postępowanie w całości (360 zł/2 = 180 zł) tytułem zwrotu kosztów procesu. Stawka ta wynika z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2022 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. O odsetkach od kwoty kosztów procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

4.  (...)

31.12.2025 r.